De eerste stappen.
In den beginne was er niets … En toen startte een zekere Dennis een website: de Ubuntu-nl site . In zijn ééntje is hij er toch maar in geslaagd en site neer te poten compleet met wiki, forum, irc-kanaal, mailinglist, … Dennis was er altijd en hielp zoveel mogelijk mensen als hij kon, soms tot 3 - 4 uur ’s morgens. Dit was niet vol te houden, de momenten dat Dennis op ‘t forum zat werden schaarser en vaak was het onmogelijk om Dennis nog te bereiken. Die jongen heeft ook een privéleven, weet je wel. Hij heeft een IRC team en een forum moderator team samengesteld omdat ‘t allemaal boven zijn hoofd begon uit te groeien. Zelfs dat bleek niet voldoende te zijn.
10 Ubuntero’s vonden het tijd worden dat er wat veranderde binnen Ubuntu-nl en daarom hebben we de koppen bij elkaar gestoken om te kijken hoe we dit het beste aanpakken. In tegenstelling tot de Wintermeeting die uiteindelijk niet meer was dan een losse babbel zijn er op de “besloten” Summermeeting wel beslissingen genomen. We hebben gekozen voor een besloten meeting omdat anders iedereen zijn zegje wil en dit zal leiden tot een onwerkbare cacafonie. Er zijn een aantal spannende beslissingen genomen. De meest opvallende? Zo zijn er nu bij de bestaande forum en IRC teams een aantal extra teams gekomen:
• Waar Dennis vroeger alles alleen deed heeft SWAT zich nu naast Dennis neergezet als teamleider.
• De oprichting van een documentatie team die zich bezig zal houden met de uitbouw en controle van de Nederlandstalige Wiki.
• Perscontact is is vooral bedoeld om evenementen waarbij Ubuntu-nl aan meedoet te promoten bij de lokale pers.
Er is nu een “Wie is wie” pagina uitgekomen zodat iedereen weet wie hij moet contacteren indien er problemen zijn.
Is deze opzet nu perfect? Nee hoor, er zullen nog veel problemen opduiken. Hoe deze nieuwe structuur zal werken zal de tijd uitwijzen, ongetwijfeld zal er hier en daar nog aan gesleuteld moeten worden. Er is de laatste week enorm veel veranderd. Het is ook niet meer dan logisch dat nog niet alles werkt zoals het zou moeten. Daarom is het belangrijk dat we nu met alle kopjes in dezelfde richting kijken en vooruit gaan. Het zijn nog steeds vrijwilligers die deze taken op zich nemen, steun deze mensen, meld problemen en bied mogelijke oplossingen aan, kleine veranderingen aan de structuur blijven mogelijk maar geef de teams een kans, binnen een jaar zal de nieuwe structuur opnieuw geëvalueerd worden.
Er zijn nu reeds een aantal kleine veranderingen zichtbaar op ‘t forum. Zo is er de steunpuntenmap die nu reeds een succes blijkt te zijn en op ‘t forum is er een andere zoekmachine in gebruik die terecht nogal wat kritiek krijgt maar waarvan ik nog steeds geloof dat het een betere oplossing is. De opmerkingen die iedereen maakt dragen bij om het project te doen slagen, neem contact op met de perscontact verantwoordelijke Willem als je een evenement wil organiseren of mee wilt helpen aan een bestaand evenement, ik denk hiervoor bijvoorbeeld aan de Ubuntu gebruikers groep in Zeeland… Roep niet steeds naar Dennis maar contacteer SWAT ook eens als je een idee hebt voor de Ubuntu-nl site of zo … Neem contact op met het documentatieteam, met pjotr123, Johanvd of Sander50, als je een pagina voor de Nederlandstalige documentatie wiki zou willen schrijven. Zij zullen je op weg helpen om ontbrekende stukken in de wiki op te vullen …
Ik ben er zeker van dat Dennis met plezier terugkijkt op zijn geesteskind. Hij staat nu een aantal verantwoordelijkheden af aan mensen die hij zelf niet zo goed kent … voorwaar niet eenvoudig, daar heb je moed voor nodig. Houden deze mensen ‘t vol? Hebben ze de juiste kwaliteiten? Hoeveel verantwoordelijkheid en vertrouwen kun je aan zo’n team afstaan? … Loslaten is een kunst, dit zijn allemaal dingen die alleen de tijd kan uitwijzen. Maar ik ben er zeker van dat de nieuwe teams hun taak goed zullen invullen, naar de mogelijkheden die ze nu hebben. Het zijn spannende tijden die nu aanbreken voor Ubuntu-nl, we worden langzaam groter. Ubuntu-nl staat er nu. We kunnen beginnen leren lopen, eerst niet te hard en hopelijk niet te vaak keihard tegen de vlakte gaan. Af en toe een buil of blauwe plek is niet uitgesloten, dat hoort erbij. En daarom hebben we iedereen nodig want het zijn niet de teams die Ubuntu groot maken maar de gebruikers zelf, jullie dus.
Dennis, nog veel plezier met je 25ste verjaardag.
Leuke blogpost (ik moet er ook nog eentje maken, maar jij was me te snel af
)
Comment van Sebastian — October 1, 2007 @ 19:16
Ha Bartek, goed stuk! Ik ben blij dat de NL community zijn weg heeft gevonden. Helaas heb ik te weining tijd om me wat meer bezig te houden anders dan een enkele keer een vraag te beantwoorden of CD’s te leveren.
Veel plezier op de Gutsy party. Ik zal er zelf niet zijn omdat ik al andere afspraken heb dat weekend. Ik zal in gedachten bij jullie zijn.
Keep up the good work.
Comment van nicolas — October 2, 2007 @ 7:48
Je lijkt Balkenende wel.
Poeheee…… wat heb ik toch een bloedhekel aan een moreel appèl dat ten doel heeft de rust en vrede te bewaren. Volgens mij zijn dit soort goedbedoelde oproepen volstrekt zinloos. Het is alsof je bij een hogedrukpan probeert het deksel wanhopig dicht te houden terwijl ondertussen de stoom aan alle kanten aan het ontsnappen is.
Problemen los je niet op door een moreel appèl maar, heel simpel, door de problemen bij de wortel aan te pakken.
Iedereen begrijpt wel dat Ubuntu bezig is te groeien. En dat is mooi, daar doen we het voor.
Een veranderingsproces neemt tijd en het is een zaak om alles goed te doordenken. Maar niet alleen dat. Met denken alleen kom je er niet, vrees ik.
Het heeft ook van alles te maken met de onderhuidse dingen. Enge dingen, zoals gevoelens enzo. Als je daar geen rekening mee houdt, kun je op papier alles nog zo goed geregeld hebben, maar het wordt helemaal niks.
Ubuntu-nl is inderdaad een beetje Dennis’ kindje. Het baby’tje wat eerst zo klein was en gekoesterd moest worden, is langzaam maar zeker groter geworden en nu bezig met z’n eerste stapjes.
En natuurlijk, dat een baby steeds groter wordt is prachtig, daar doe je het voor. Maar er is niks zo eng als een kind dat opeens begint te lopen. Je wilt het kind beschermen zodat het zich niet bezeerd of geen stappen doet die verkeerd uitpakken. Maar je weet tegelijk: als je een kind niet loslaat en geen vertrouwen durft te hebben in het kind, het dit kind zal gaan ontbreken aan levensvreugde. Kinderen hebben speelruimte nodig om te groeien. Maar ook weer niet zoveel dat ze op 4-jarige leeftijd met hun fietsje de stad uitfietsen.
Alles heeft z’n tijd nodig,
groter groeien en mee willen denken,
vertrouwen geven en vertrouwen krijgen,
ruimte geven en die ruimte een goed invullen,
verantwoordelijkheid geven en verantwoordelijkheid krijgen en daar zorgvuldig mee omgaan.
Loslaten is een kunst. Loslaten is afzien van macht. Stukje bij beetje. En vooral goed luisteren.
Luistert een ouder niet, dan zet het kind de hakken in het zand, kan er op ingepraat worden dat het een lieve lust is, maar veel beweging krijg je niet in dat roodaangelopen kleine monstertje, dat overigens geen monstertje is, maar gewoon tot z’n recht wil komen.
Loslaten is verantwoordelijkheid van je schouders af laten glijden.
Loslaten is zo heerlijk en eng tegelijk.
Loslaten valt niet mee, groter groeien ook niet. Het kost tijd en moeite. Dat kan niet anders.
Niet alle Ubuntu-peuters willen dezelfde kant op.
Prachtig is dat. Het is tijd om goed naar die dwarse peuters te luisteren.
Je mag dan wel een peuter zijn, maar je bent niet gek.
Wat heb ik toch een hekel aan een moreel appèl. Grrrrrrrrrr.
Comment van Akke — October 2, 2007 @ 9:04
Het belangrijkste is gewoon dat er ook echt wat gebeurt. Zorg er verder voor dat als er een bepaalde functie is zoals pers dat iemand daar achter zit die dat ook echt goed kan.
Als er echt dingen voor mekaar komen en de kwaliteit hoog is van de resultaten dan ben je goed bezig.
Comment van Herman Bos — October 2, 2007 @ 10:26
Bart,
Mooi gezegd en carrière gemist zou ik zeggen (knipoog), hoewel wat is je professie eigenlijk…
Het doet me allemaal veel denken aan mijn 16 jarige “schat” van een dochter. Klein, groter, groots het houdt echt nooit op als ze groeien, net als organisaties.
Een van de grootste wijsheden die ik eens gehoord heb is die van een boeddhistisch meester. Hij werd gevraagd wanneer een meester weet of zijn werk goed gedaan is. Het antwoord was; Als de leerlingen meer weten dan de meester….
Genoeg moraliserend, we moeten er samen aan werken. Een goed huis staat alleen dan stevig als het fundament goed is, dat heeft Dennis inderdaad meer dan uitstekend gedaan en dat verdient alle lof. Dus Dennis daar mag je wat mij betreft nog minstens 75 jaar van genieten.
We staan op een breekpunt, dat hoor en zie ik overal. Dus net als de drie musketiers….
One for all and all for Ubuntu dus…
Zo moraliseren kunnen we hier ook.
Groet
Comment van Willem Hellinga — October 2, 2007 @ 15:18
@ Sebastian: Leuk, ik ben benieuwd naar je bijdrage
@ Nicolas, deze hobby vraagt inderdaad véél vrije tijd. Jammer dat je er niet bij bent.
@ Akke: Wat een comment … en lijk ik echt een beetje op balkenende? Dan kan ik mezelf ook een beetje Harry Potter noemen?
@ Herman Bos: Inderdaad, zo moet het uiteindelijk worden.
@ Willem Hellinga: Mijn beroep vertel ik wel op je release Party
Comment van bartek — October 2, 2007 @ 15:43
Mooi stukje, Bartek. En mijn felicitaties aan Dennis. Voor zijn verjaardag en voor zijn pionierswerk voor ubuntu-nl.
Comment van Karel — October 2, 2007 @ 19:47
Ubuntu-NL zit in een veranderingsproces, maar we gaan volle kracht vooruit! Op naar de 10.000 forumleden.
@willem: “Un pour tous et tous pour un” spreekt me wel aan, want ik ben toevallig net “Les trois mousquetaires” aan het herlezen….. Om m’n Frans een beetje op te halen, en omdat het een heel amusant boek is.
Groet, Pjotr.
Comment van pjotr123 — October 3, 2007 @ 11:12
Bartek, je kan altijd mijn op Harry Potter lijkende bril lenen, als je jezelf Harry Potter gaat noemen
Nu eventjes serieus, dit is ook zo iets dat we in België nodig hebben, vind ik persoonlijk, een betere structuur, want zoals Dennis, hebben wij in België Mark en diene gaat dat ook niet eeuwig blijven boltrekken vrees ik.
Maarja ik ben weer aan het ranten, maar ik heb wel een punt denk ik en eentje dat zo vlug mogelijk moet besproken worden.
Comment van Kevin — October 4, 2007 @ 19:15